Flormar Full Color Oje FC22 Grass Juice

 

Flormar Full Color Oje FC22 Grass Juice

Bir arkadaşımın ojesi, bir deneyeyim dedim. Sevmedim ben bu rengi. Yeşil değil, sarı hiç değil, bir garip ton. Elimde güzel durmadı.

İlk iki foto gün ışığında, diğerleri lamba..

Okudum: Kehanet Yılı (Charles Soule)

Adı: Kehanet Yılı

Orj. Adı: The Oracle Year

Yazar: Charles Soule

Sayfa: 402

Fiyat: 20 tl

Bu kitap karşıma nasıl çıktı bilmiyorum. Başları güzeldi, heyecanlı ilerliyordu ama sonra biraz sıktı. Ana karakterin depresif halleri ve çok da anlamlı olmayan davranışları sonucu kitap elimde 15 gün süründü. Sonlara doğru biraz daha hızlanıyor tabi olaylar ama sıradan bir macera kitabı işte. Ne çok kötü ne de çook iyi..

Will adında genç bir müzisyen var. Ünlü biri değil, arada çok meşhur olmayan gruplarla gitar çalıyor. Bir gün rüyasında Will'e 100 küsür kehanet söyleniyor. Adamın hayatı ondan sonra değişiyor. Bazı kehanetler sıradan, bazılarıysa küresel boyutta. Tabii Will bunların bir kısmını halkla paylaşacak bir website üzerinden. Kendince önemli gördüklerini saklayacak ve paraya dönüştürmeye çalışacak. Yanında ona yardımcı olan bir arkadaş var: Hamza, sanırım Hintli. Parasal hesaplamalarda iyi iş çıkarıyor bu adam.

Kitap benim anlattığım akışta başlamıyor. Olayın ortasından başlıyor, biz okuyarak anlıyoruz. Will'e yardım edenler, onunla röportaj yapmak isteyenler, Will'i yaklamak isteyenler.. Bir sürü kişi Will'in peşimde. Kahinin kim olduğu halk tarafından bilinmese de ilerleyen zamanlarda öğrenecekler. 

Kitabı tam olarak kötüleyemiyorum da, kurguda bazı iyi yerler var çünkü ama boşluklar da var. Seri de değil aslında ama bazı yerlerin ucu açık bırakılmış, bazı yerler de apar topar geçiştirilmiş. Bir tuhaf olmuş işte. Vaktiniz bolsa okuyun.

Okudum: Baykuş Daima Gece Avlanır (Samuel Bjork)

Adı: Baykuş Daima Gece Avlanır

Yazar: Samuel Bjork

Orj. Adı: Uglen

Sayfa: 445

Fiyat: 20 tl

Yazarın ilk kitabını okumuştum, Ben Yalnız Gezerim. O güzeldi, beğendiğim için 2. kitabını da aldım. Seri değiller aslında ama olayı çözecek olan polis ekibi aynı ve onların geçmişleri ve özel yaşantıları da işlendiği için ilk kitabın okunmasında fayda var, yoksa biraz sıkıcı gelebilir.

Tuhaf bir cinayet işleniyor. Genç bir kız, tüyler içinde bulunuyor ve etrafında mumlar var. Olayın garipliği sürerken gerekli gereksiz pek çok ipucuna ulaşılacak. Ölen kız bir tür bakımevinde yaşadığı için oradaki diğer kızlarla da iletişime geçecekler. Onlar genç ama başlarındaki yönetici biraz sırlarla dolu.

Olayı yürüten dedektif Munch, kendi ailesine pek vakit ayıramıyor bu olay yüzünden ve yorgun. Onun yardımcısı sorunlu Mia, yine haplarla derin depresyondayken, onu da dahil ediyorlar bu ekibe. Mia'nın üstün yetenekleri bu olayı çözebilecek belki ama hanfendi o kadar çok bira içiyor ki beni fena bıktırdı. İpuçlarına yoğunlaşıp olayın ardındaki gerçekleri görmeye ne zaman başlasa ya birası bitiyor ya da yeni bir bira söylüyor. Gerekli miydi bu kadının bu kadar içmesi. Tamam, herkesin hayatla başa çıkma şekli farklı da, yeter ya.

Kitap çok sürükleyici, işlenen cinayet hakkında daha fazla ayrıntı vermek istemiyorum zira okuyarak çözülüyor, son bölüme kadar da heyecan bitmiyor. Katilin kim olduğu uzun süre belirsiz kalıyor ve sonuca ulaşma aşamaları da güzel. Beğendim bu kitabı da. Yazar başka kitap yazmamış. Umarım yazmaya devam eder..

*Bunun bir kuzey polisiyesi olduğunu belirteyim. Norveç'te geçiyor. Farklı coğrafyalardan okumak keyifliydi.

*Orijinal ismi, Norveç dilinde Baykuş demekmiş. Bizde niye bu kadar tuhaf ve uzun bir isim verdiler bu kitaba anlamıyorum.

Okudum: Merdivenler Kenti, Kılıçlar Kenti, Mucizeler Kenti (Robert Jackson Bennet)

 

Adı: Merdivenler Kenti

Orj. Adı: City of Stairs

Yazar: Robert Jackson Bennet

Sayfa: 469

Fiyat: 23,75 tl

Trendyol'da İthaki güzel bir indirim yapmıştı birkaç ay önce. O zaman almıştım. Herhangi bir yerde yorum da okumadım sadece konusu ilgimi çekmişti. Sonradan baktım yorumlara, hiç sevmeyen de olmuş, bayılan da. Bense tam ortadayım. Seri olarak almasaydım belki devamını okumaya hevesim olmayabilirdi, öyle diyeyim. Yine de çok kötü değil, oldukça sürükleyici bir anlatımı var. Yazım hataları biraz fazla gelse de artık kendim doğaçlama yapmaya alıştım böyle durumlarda..

Fantastik bir kurgu olduğunu söyleyeyim. Zamanında 6 ilah varmış, her birinin tuhaf özellikleri/güçleri varmış. Sonra bir gün bir insan bu ilahları öldürmüş. Nasıl öldürdüğünü bilen yok zira tarih, bu insanlara unutturulmuş. Geçmiş hakkındaki belgeler saklanmış ve araştırmak da yasaklanmış. Sebebi belirsiz. Tabi her yasak delinmeye mahkumdur, birileri gizliden araştıracak bu geçmişi. Sonra fark edilecek ve haliyle öldürülecek. Bu ölümü araştırması için de bir yetkili gönderilecek üstlerden. İşte baş rolümüz o yetkili kişi. Geçmişe ilgi duyan, aslında tarih delisi, ilahların mucizelerine kafayı takmış bir kadın bu. Oldukça da bilgili ve zeki. Yanında bir de yardımcısı var, Sigrud. Bu adam tam bir efsane. Umarım diğer kitaplarda da çokça karşımıza çıkar zira karakteri en sağlam oluşturulmuş kişi olduğunu düşünüyorum. Diğerlerinde hep bir kararsızlık falan yaşatıyor yazar. Sigrud demir gibi. 

Olay aslında malum ölümün araştırılması ama başrolümüz olan kız Shara, çok meraklı olduğu için kendini bir sürü olayın içine atacak, geçmişe dair pek çok şey keşfedecek, üstlerinden epey azar yiyecek ama pek çok da kahramanlık yapacak. Bu kızın geleceği parlak görünüyor, kitabın sonunda baya ışıldıyordu, devamında sönmez umarım.

Ayrıntılara girmeyeceğim. Bu kitaba tam olarak kapılamasam da sevdim, hızla okudum, pişman da olmadım. Devamı beni üzmez umarım.

*Kitabın merdivenlerle falan pek bir alakası yok aslında. Başlarda bahsi geçiyor, hiçbir yere gitmeyen merdivenler. Bulikov şehri merdivenle dolu. Amaçsız ve sonsuzlar. Çok eski zamandan kalmışlar. Çocuklar tırmanıyor artık, oyun olsun diye. Sonra sıkılıp iniyorlar zaten. Olaylar hızlandıkça kimsenin de işi olmuyor o merdivenlerle. Bana kalsa kitabın adını Bulikov'un Laneti falan koyardım. Sırıtmazdı en azından :)

*Kapaktaki pelerinli figür sanırım Shara'nın savaştığı ilah. Başlarda Sigrud gibi düşünmüştüm de değil. 

Adı: Kılıçlar Kenti

Orj. Adı: City of Blaids

Yazar: Robert Jackson Bennet

Sayfa: 498

Fiyat: 23,75 tl

2. kitapta ana karakter artık Shara değil. Hatta Shara burada neredeyse yok gibi. Birkaç defa kendisine özel bir iletişim yoluyla bağlanıyorlar o kadar. Asıl karakterimiz meşhur General Mulagesh. Hırçın ve asi askerimiz. Bu kadının karakteri oldukça sağlam burada. Sadece dili biraz küfürlü, aslında baya baya ağır konuşuyor da neyse. 

Shara bir şeyler peşinde ve bu şeylerin peşine kendisi düşemezmiş. Bu yüzden en güvendiği kişiyi gönderiyor: Mulagesh. Kadın emekli olmuştu, bir sahil kasabasında kafayı buluyordu, onu ikna edecek sebepleri de oluşturmuş Shara, zeki kız. Bu esrarengiz görev sebebiyle kıtada kimsenin gitmek istemediği yere yollanıyor Mulagesh. O yer Voortyashtan, yani ilah Voortya'nın mekanı. Voortya da ölü ilahlardan, onun mucizeleri de çalışmıyor bu yüzden. Ama hesapta olmayan bir şey olacak ve Voortya'yı görecekler. Bölüm sonu canavarı misali çıkacak ortaya. Ama öldüğünden de eminler, o zaman bu kılıçları kim yönetiyor?  Dağ kabilelerini bu kılıçlarla kim doğruyor? Eski ritüellerin peşinde Kılıçlar Kenti'ni dürten de kim? Ortalık çok karışıyor evet. 

Voortyashtan'da yeni bir karakter dahil olacak kitaba. Sigrud'un kızı, Signe. Bu kızın da karakteri sağlam geldi gözüme. O da oldukça zeki. Kendince planları var bu oyunda onun da. Kızı varsa babası da vardır diyerek Sigrud'un da dahil olacağını söyleyeyim. Adam  ilk kitapta efsaneydi, burada biraz kırgın, duygusal. Öfke patlaması olacak elbet ama gönlü kırık, zavallım. Onu son görüşümüz olmaz umarım.

Kapaktaki kılıç ve kitap ismi bu sefer tam isabetli olmuş. Voortya ölüm ve savaş ilahıymış. Kendi halkını öteki dünyaya gönderen tek ilahmış ve halkına bir söz vermiş. Ölenler bir gün geri gelecekler ve kıyameti koparacaklarmış. Öteki dünyaya da Kılıçlar Kenti demişler. Oradan sebep..

2.kitapta daha çok savaş, strateji, politika gibi durumlar ağır basıyordu bu yüzden biraz sıkıldım. Voortya'nın gizemi açığa çıktıkça heyecan arttı ama genel olarak savaşlı askerli kısımları şöyle next tuşuyla ilerletesim geldi. Hele öyle bir yer oldu ki, olayların en heyecanlı yerinde birisi sırf gıcıklığına kılıç düellosu isteğinde bulundu. 'Vurun şu adamı' dedim, vurdular. Böyle isabetli bir okuma yok :D 

Ha sonra bir yerlerde başka bir kılıç dövüşü gerçekleşti, neyse ki çok uzun değildi..

Adı: Mucizeler Kenti

Orj. Adı: City of Miracles

Yazar: Robert Jackson Bennet

Sayfa: 491

Fiyat: 23,75 tl

Sigrud karakterini çok sevmiştim vee son kitabın ana karakteri Sigrud :) Bu yönüyle çok sevindim ama Sigrud'u okudukça üzüldüm ona. Aslında kendi içinde yalnız, derin acılara boğulmuş, ölmek istiyor ama kaderin cilvesi işte, ölemiyor. Bir efsane o ama mutlu değil. O yüzden birazcık içim buruk okudum diyebilirim.

İlahlar ölmüştü, hatta ilahların çocukları da ölmüştü. Yani öldü biliniyorlardı. Birkaçı ölmemiş ve tuhaftır, bugüne kadar yaşamışlar. Bir şey olacak ve ilah çocukları, kendi geçmişlerini hatırlayacaklar. İçlerinden bir tanesi nefret dolu. Shara'nın teyzesinin oyunlarıyla delirmiş bir ilah çocuğu, son kitabın kötü karakteri işte. Onun kendine has, özgün bir kötülüğü var. Adı anıldığında geliveriyor. Korku ögesi değil tabii ama gelince dehşet saçıyor.

Shara'nın üvey kızını çok az da olsa görmüştük 2. kitapta. O biraz büyüyor ve Sigrud'dan sonra en çok onu okuyacağız. Onun da epey gizemi var. Bazı eski karakterler de dahil olacak tabii. Kitap oldukça sürükleyici ve ayrıntısı bol. Sonu hüzünlü olsa da sevdim bu seriyi.

Rahatsız olduğum bir şey var ki söylemem gerekli. Kitabın orijinal yazımında durum nasıldır bilemem. Burada yapılan yanlışı söyleyeyim. Karakterlerin konuşmaları hep orta yerlerinde bölünüyor ve "..diye düşündü.." cümlesi araya sokuluyor şahıs ismiyle. Sonra o şahsın cümlesi kaldığı yerden devam ediyor. Araya sokulan bu kısacık şey(!) o kadar sinir bozucu ki. Bazen karakterin ismini de ekliyor hatta düşünürken neresini kaşıdığını falan. Bu durum 1-2 defa olsa dikkatimi bile çekmezdi ama neredeyse her sayfada durum böyle ve gerçekten çok sinir bozucu. Düşünüyorum da şimdiye kadar hiçbir kitapta bu konuya bu kadar sinir olmamıştım. Buna rağmen beğendim bu seriyi. 

*Mucizeler Kenti tabii ki yine Bulikov. Başka hangi şehir layık olabilirdi ki bu yakıştırmaya..

**Kitapta bu dünyaya ait bir harita yok. 3'ünde de yok. Tamamen kafamızda kuracağız coğrafyayı. Kolay gelsin.

Okudum: Karanlığın Çarkı (Douglas Preston & Lincoln Child)

Adı: Karanlığın Çarkı

Yazarlar: Douglas Preston & Lincoln Child

Orj. Adı: The Wheel of Darkness

Sayfa: 512

Fiyat: 7 tl

Marketten almıştım birkaç yıl önce. Konusu ilgimi çekmişti. Ama seri mi değil mi anlayamadım. 2 ana karakter var, bunların geçmişlerine ufak göndermeler yapılıyor arada, kitabın sonunda da var böyle küçük bir ayrıntı. Sanki bir şeyler olmuş da burada yeni maceraya atılmışlar gibi hissettim. Çok önemli mi, hayır. Kitabı baştan sona okuyunca konuyu anladım mı, evet. O yüzden araştırmadım bile başını sonunu. Sıradan bir macera kitabıydı. Okudum, heyecanlandım, bazen eğlendim ve bitirdim.

Ana karakterlerimizin erkek olanı bir ajan ve sanırım orta yaşlı. Yanında da bir bayan var ve genç olduğu sürekli vurgulanıyor. Adam bu kızın vasisi gibi bir şey. Neyse bu ikili Tibet'te gizemli bir manastıra giderler. Adam daha önceden oraya gidip çeşitli meditasyonlar almış biridir ve bu sefer yanındaki kızı eğitmeleri için oraya getirir. Ama kız kimdir, nedir tam bilemiyoruz. Biraz gizemli kalıyor buralar.

İkili manastırdayken hiç bilmedikleri bir sır açıklanır bunlara. Manastırın derinliklerinden çok önemli bir nesne çalınmıştır. Son derece mistik bir nesnedir ve dünyayı yok etmek gibi bir gücü vardır bu nesnenin. Adamımız ajan olduğu için ona hırsızın tarifini verirler ve o da onu bulmaya gider. Kıza da işin arka planını araştırma görevi verir. Olaylar geliştikçe kız ve adamın yolu devasa bir transatlantiğe düşer ve artık her türlü olay o gemide gerçekleşecektir.

Mistik nesne zaman zaman ortaya çıkacak ve işin biraz fantastik boyutu da olacak ama çok sihirli şeyler beklemeyin. Çoğunlukla cinayet ağırlıklı, güzel seyreden bir macera okuyacağız.

*İşin gemi kısmı başlarda çok havalı olsa da sonuçta kapalı alan ve zaman zaman beni darladı. Çıkın da kurtulalım şu gemiden, dedim birkaç defa. Koridorlar üstüme geldi. Neyse, kötü değil demiştim. 

Okudum: Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş (José Saramago)

Adı: Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş

Orj. Adı: As Intermiténcias da Morte

Yazar: José Saramago

Sayfa: 236

Kitabın adı masala başlar gibi. Zaten kitap da masal havasında gidiyor ama tabii ki Saramago'nun kendine has anlatımıyla. Bol bol virgüller ve karnaval gibi cümleler..

"Ertesi gün hiç kimse ölmedi." diyor ilk cümlede. Belki de kitabın en kısa cümlesi. Evet kimse ölmüyor, ölemiyor, insan nüfusu azalamıyor, yaşam sonsuza kadar devam edecekmiş gibi oluyor. İnsanlar başta seviniyor, ölmeyeceğiz diye ama ölmezseniz sığamazsınız bu dünyaya. Sonsuz bir yaşlılığa ve muhtaçlığa hapsolursunuz. Emekli maaşları sürekli ödeneceğinden ekonomi çöker, mezarlık işçileri aç kalır, o kadar insanı nereye sığdırırsınız, yaşlı evleri dolar, dolar, dolar.. 

Her saniyesini yaşatıyor bu felaket senaryosunun. Öyle ki şükrediyoruz, iyi ki ölüm var, diyoruz. Ölmezsek mahvoluruz. Ölümün olmadığı bu garip ülkede hayatımızda neler olabileceğini en derin şekilde sorgulatıyor bize Saramago. Kitabın ilk yarısında, halkın bu ölümsüzlüğe alışma evresinde o kadar güldüm ki. Aslında hiç komik bir kitap değil, en ciddi şey ele alınıyor, ölüm yahu, insan buna güler mi? Yarıla yarıla güldüm hem de. Ama yarısından sonra toplumun geçirdiği buhran bir kenara bırakılıyor ve tek bir kişiyle "ölüm"ün arasındaki çekişmeye indirgeniyor konu. Burası biraz sıkıcı, zira "ölüm"ün öldüremediği ve öldürmek istemediği tek insan o. 

Hayat tuhaf yahu. Gidip biraz uzaklara dalacağım, yaşadığımız düzene kendimizi çok kaptırıyoruz da, biraz sorgulamak lazım bir şeyleri.

*Kapaktaki kelebekli kadın figürü, sonlara doğru anlam kazanıyor. Ama tarif edesim yok. Hoş bir ayrıntı sadece..

Okudum: Robokıyamet (Daniel H. Wilson)

Adı: Robokıyamet

Orj. Adı: Robopocalypse

Yazar: Daniel H. Wilson

Sayfa: 432

Fiyat: 19

2 yıl önce kitap fuarından almıştım, birine  ödünç verip de yıllarca bekleyen o bahtsızlardanım. Neyse geldiği gibi okudum. Pek çoklarının aksine ben bu kitabı oldukça sürükleyici buldum. Anlatım tarzı güzel, bir sürü şey yaşanmış (kıyamet kopmuş da diyebiliriz) ve birileri kayıtları inceleyerek olayları raporlaştırıyor. Bu tarzı en son Illuminae serisinde görmüştüm. O başarısızdı ama bu kitapta tutmuş bu yöntem. Heyecan katıyor.

Aslında kurgu ama hiç de imkansız değil robotların dünyayı ele geçirmesi. Olası bir gelecek senaryosu, iyice akıllandıklarında ne yapacaklarını sanıyorsunuz. Tabi ki insan ırkını yok edecekler. Bu kitapta da tam olarak öyle. Her şeyin başı bir yapay zeka, adı Archos. Onu üreten bir insan ve Archos onu kapatmasınlar diye önce kendini üreteni öldürüyor. (Nankörlük insana özgü müydü?) Sonra dünya üzerinde azcık beyni olan her elektronik cihaza sızıyor. Robot olması şart değil, araba içindeki yazılımları bile ele geçiriyor. Hayatta kalan insanlar çok eski külüstürlerle ulaşım yapmaya çalışıyorlar. Acıklı değil mi?

Bütün teknoloji çıldırıp insanları öldürmeye başlıyor ama herkesi hemen yok edemezsin. Sağ kalanlar bu çılgın robotlarla baş etmesini öğrenecekler. Direnişlerine bazen hayran kaldım. Küçük gruplar halinde başlayan direniş zamanla bir araya gelecek. Amaçları da Archos'u yok etmek olacak.

Kitabın akışı itibariyle çok karakter var, başlarda biraz bocalıyoruz ama sonrasında yeni karakter eklenmiyor ve ilerleyen bölümler aynı kişilerin ağzından devam ediyor, alışıyoruz. Tek rahatsız olduğum nokta var argo söylemler, hatta direkt küfürler. Yazar dilini sakınmamış, tebrik edilesi yani. Ama sansürlenebilirmiş de, 'lanet olsun' adı altından ben hayal ederdim gerisini. Bunun dışında beğendim.

*Seriymiş efendim. Devamı çevrilmemiş diyorlar. Öyle heyecanlı bir yerde bitmiyor neyse ki, tek de okunabilir. Sadece bazı karakterlere ne olduğunu azıcık merak ediyoruz.